ไม่เที่ยงเกิดดับคืออะไร?

การท่อง "ไม่เที่ยงเกิดดับ" คือการเดินทางไปสู่ "นิพพาน" ...."‎นิพพาน" ‎คือ "ไม่เที่ยงเกิดดับ" ....การท่องไม่เที่ยงเกิดดับอย่างต่อเนื่องนั้น....     เพื่อเป็นการเชื่อมต่อ ไม่เที่ยงเกิดดับภายนอก     ให้ถึง ไม่เที่ยงเกิดดับที่อยู่ภายใน      หรือ การเชื่อมความจริง ภายนอก ภายในให้เข้าถึงกันได้ 

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม (กมฺมุนา วตฺตตีโลโก) ....เมื่อคนเรามีการกระทำซึ่งเป็นกรรมเกิดขึ้นทุกวัน     ย่อมมีชีวิตเป็นไปตามผลของการกระทำ     ก็คือ บุญและบาป  เช่นนี้ตลอดชีวิต

ตัวฉันไม่เที่ยงเกิดดับ... หมายความว่า ให้ระลึกอยู่เสมอว่า ตัวฉันนี่ ตายแน่ ๆ ....การว่าไม่เที่ยงเกิดดับ คือการเจริญ เอามรรคมีองค์ ๘     มาไว้ที่ตัวเราไว้ที่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ     เป็นการเจริญมรรคมีองค์ ๘ ที่อินทรีย์ ๖     ให้เจริญ ให้เห็นความจริง ทั้ง ๖ ทาง

ความรู้สึก ความนึกคิด ที่กลัวแก่ กลัวเจ็บ กลัวตาย กลัวความพลัดพราก กลัวความทุกข์ กลัวทรมาน     ‪#‎คือความต้องการที่จะไปให้ถึงนิพพาน ....แต่เราไม่รู้ ลืมสัจจะที่เคยให้กับตัวเองว่า     ‪#‎ฉันจะไปนิพพาน... ขอให้ได้เกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ....เมื่อได้เกิดเป็นมนุษย์ก็ลืม ลืม ลืม...

พระพุทธเจ้าว่าการเกิดเป็นคนนั้นยากเป็นอันดับ ๑ ....ในสมัยนั้นพระพุทธเจ้าเทศน์ #‎การเกิดเป็นคน  มีสาวกหลายท่านก็ถามพระองค์ว่า "การเกิดมาเป็นคนนั้น ยากขนาดไหน?" ....พระพุทธเจ้าตรัสว่า ยากมาก  และขอให้พระองค์ท่านอุปมา ให้ด้วย

คำว่าไม่เที่ยงเกิดดับ รู้แล้วจะหนาว ....เพราะ ๔ คำนี้ ย่อมาจากพระไตรปิฎก ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ....เมื่อเรามีไม่เที่ยงเกิดดับอยู่ในใจแล้ว     เราก็มีปัญญา  สามารถแก้ไขปัญหาชีวิตได้ทุกอย่าง ....คนที่จะรู้ความลับอันนี้น้อยมาก ๆ ไม่มีบุญจริง ๆ จะไม่รู้ได้ ....‪#‎นี่แหละคือหนาวจริงๆ ใครที่อยากมีปัญญาให้เติม

ความจริง "ไม่เที่ยงเกิดดับ"  คือ ข้อมูลสัญญาความจำ ....ที่เราเอามาเก็บไว้ในใจเพื่อแก้ไขปัญหาชีวิตของเราที่เกิดขึ้น     ที่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เกิด ๖ ทางนี้เท่านั้น..ไม่มีเกิดที่อื่น ....ถ้าจะแก้ก็แก้ที่มันเกิดนี่ละ... ถ้าเราปล่อยให้มันเกิดผ่านไปแล้ว     มันก็แก้ไม่ได้...ทุกวันนี้สอนกันว่า โกรธหนอ! โกรธหนอ!

คำว่าไม่เที่ยงเกิดดับ  นักปราชญ์ราชบัณฑิต พระ อาจารย์ดัง ๆ ....ได้เขียน ได้สอน เฉี่ยวไป เฉี่ยวมา แต่....     ไม่เข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งว่าเป็นอย่างไร? ....ทำไมมันไม่เที่ยง? ....ทำไมมันเกิดดับ? ....ไม่รู้จะเอาไปใช้อย่างไร? ....จะเอาไปดับทุกข์อย่างไรไม่รู้?

มนุษย์ไม่มีวันพอ..ความพอของมนุษย์ไม่มี       พร่องอยู่เป็นนิตย์ ถมไม่เต็ม ความเต็มก็ไม่มี .....มีตัวอย่างหนึ่ง...มีคนหนึ่งไปคุยกับพระอินทร์ ขอให้พระอินทร์เนรมิตให้ทุกอย่างที่ต้องการ     ได้ครบหมดแล้ว พระอินทร์ถามว่าพอหรือยัง เขาบอกว่ายังขออีกอย่าง...คือขอเป็นพระอินทร์

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาทุกคนแก้ไขปัญหาชีวิตด้วยความเชื่อ ....ซึ่งเป็นการแก้ไขชีวิตที่ผิด ไปหาที่ผิด ....ไม่มีใครแก้ไขปัญหาที่ผิด ไปหาสิ่งที่ถูกต้อง ....ตามที่พระพุทธเจ้าได้สอนไว้เลย ผิดมาเท่าชีวิต

สุขที่ทุกคนว่า อยู่ดีมีสุขแล้วนั้น คือการมีทุกข์น้อย ต่างหาก ......สุขจริง ๆ ท่านยังไม่เคยพบ พบแต่ทุกข์น้อยเท่านั้น ......สุขจริง ๆ คือสุขที่ไร้ทุกข์‪‎สุขที่ไม่มีทุกข์ประกอบในสุขนั้น

ความคิดเห็นของคนเรา  ถูกกำกับด้วยข้อมูล ร่างกายของเรานั้น  ประกอบขึ้นด้วย ๒ ตัว       ตัวแรกคือ ตัวร่างกาย   ตัวที่สองคือ จิตใจ        และทุกวันนี้ ตัวจิตใจ จะทำร้ายร่างกายเสมอ       จนมีคำกล่าวว่า "ใจเป็นนาย  กายเป็นบ่าว" 

Powered by MakeWebEasy.com