image
มันเป็นสัญญาความจำ ตั้งแต่ท่านเกิด จนถึงปัจจุบัน เต็มอยู่ในใจท่าน อย่างไม่มีช่องว่างเลย
 
ตาเห็นรูป / หูได้ยินเสียง / จมูกได้กลิ่น /ลิ้นได้รส / กายสัมผัส / ใจคิดนึก /

     มันจะเก็บเป็นข้อมูลสัญญา ความจำไว้อย่างนี้ทุก ๆ วัน ทั้งวัน

     มันเก็บเป็นสัญญาความจำ.... ‎ตั้งแต่ท่านเกิดมา‪จนถึงปัจจุบันนี้ 

     มันจึงมีความพอใจ ไม่พอใจ (บาปอกุศล) เต็มอยู่ในใจท่าน

     อย่างไม่มีช่องว่างให้เลย

แล้วข้อมูลอันนี้มันเก็บได้อย่างไร?  ทำไม เราถึงจำไว้?

     พระพุทธเจ้าว่า.... จิตเรานี้  ใจเราไปทำหน้าที่ทางตา

     *รูปเกิดดับ ๑ ขณะ.... จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ 

     *ตาเห็นรูป ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

     *หูได้ยินเสียง ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

     *จมูกได้กลิ่น ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

     *ลิ้นได้รส ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

     *กายสัมผัส ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

     *ใจคิดนึก ๑ ครั้ง จิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ

เพราะขณะที่ ๑,  ๒,  ๓  เรียกว่า *หลับ

ขณะที่ ๔  ตื่นแล้ว ทวารเปิดรับข้อมูล

ขณะที่ ๕  ใจมาทำหน้าที่รับข้อมูล ทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

ขณะที่ ๖  ก็รับรู้ข้อมูลให้

ขณะที่ ๗  สันติระนะ ‪ตีความ ตีความได้บาป มันก็จะส่ง บาปให้

ขณะที่ ๘  โวฏฐัพพนะ แยกบุญ แยกบาป แล้วส่งให้

ขณะที่ ๙, ๑๐, ๑๑, ๑๒, ๑๓, ๑๔, ๑๕  ตอกย้ำในใจ

ข้อมูลที่ตาเห็น... มาตอกย้ำในใจ ๗ ครั้ง ๗ ครั้ง ๗ ครั้ง 

     ท่านจึงไม่ลืม....

แต่ถ้าเรื่องไหนที่กระทบกระเทือนใจท่านมาก ๆ  ๗ ครั้งนี้ไม่หมด

     ใจเราจะออกมาทำหน้าที่ตอกย้ำอีก ๒ ครั้ง

     ตาลัมพะนะ ขณะที่ ๑๖, ๑๗

‪     ข้อมูลที่เสียใจมาก ๙ ครั้ง คือ ข้อมูลอกหัก ตอกย้ำ ๙ ครั้ง จะไม่ลืมเลย  

     ข้อมูลที่ตอกย้ำ ข้อมูลที่ตาเห็นปั๊ป พอใจในสิ่งที่เห็น แปลว่า  *โลภ

     ไม่พอใจในสิ่งที่เห็น คือ ‪‎*โกรธ 

     ตามสิ่งที่มากระทบสัมผัสไม่ทัน แปลว่า ‪*หลง 

     ข้อมูลนี้ ท่าน "เก็บข้อมูล" ไว้ในใจท่านตลอดชีวิต ข้อมูลนี้คือ ‪*ข้อมูลสร้างทุกข์ 

     ท่านเก็บข้อมูลสร้างทุกข์  ไว้ในตัวท่าน จึงไม่แตกต่างกับ *สัตว์เดรัจฉาน....

เลี้ยง หมา แมว เวลาเอาอะไร?  ให้มันกิน

     *มันไม่พอใจ มันก็ไม่กิน มันเดินหนีเลย

     *ถ้ามันพอใจ มันก็กิน เหมือนกับคน 

เห็นไหมว่าเรา ‪‎เก็บข้อมูลทุกข์ไว้นับภพ นับชาติไม่ถ้วน 

     ข้อมูลมันมาปั้นเป็นตัวเราทั้งหมด (ตัวเราคือ ข้อมูลเก่า) 

     รูปร่าง หน้าตา นิสัย ใจคอ ฐานะความเป็นอยู่ มันจึงแตกต่างออกมาไม่เหมือนกัน  เพราะอะไร?

*พระพุทธเจ้าว่า  ‎กรรมจำแนกบุคคล*

     กรรมเกิดที่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

     มาเก็บไว้ในใจว่า เป็นบุญบาป หรือวิบาก

ข้อมูลเป็นผู้สร้างเรา  *แล้วเราจะสร้างสุขได้อย่างไร  ไม่มีทางชีวิตจะสุขได้*

     เพราะทุกข์มันเกิดที่ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ‪ 

     แล้วเราก็เก็บไว้เป็นสัญญาความจำ‪ ‎เราถึงไม่ลืม  ข้ามภพ ข้ามชาติ ไม่รู้จบ....

Powered by MakeWebEasy.com