image
ท่องไม่เที่ยงเกิดดับมากขึ้น ๆ เราก็จะแก้ไขปัญหาชีวิตได้ทุกชนิด
 
หน้าที่ของเราคือ #‎ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ
     ถ้าท่องไม่เที่ยงเกิดดับ มันจะมีข้อมูลมากขึ้น ๆ มีความจริงมากขึ้น ๆ
     ความจริงทั้งหลาย ทั้งปวง ก็จะหลั่งไหลเข้ามาหาเรา ไม่ขาดสาย
เมื่อไหลเข้ามาแล้ว เราก็จะแก้ไขปัญหาชีวิตได้ทุกชนิด
     เพราะคนที่มาหาเรานั้น คือคนที่ไม่มีปัญหา 
     คนที่มีปัญหา จะไม่มาหาเรา มันสบายทั้งขึ้น ทั้งล่อง
     เพราะ *เหม็นดูดเหม็น  *หอมดูดหอม
     *แมลงวันอยู่กับแมลงวัน  *ผึ้งอยู่กับผึ้ง มันแยกกันเลย
ถ้าท่องไม่เที่ยงเกิดดับมากเข้า ๆ
     คนที่มีปัญญา... ก็จะหลั่งไหลมาหาเรา
     คนที่ไม่มีปัญญา (ทางธรรม) จะหนีไป... มันจะขจัดกันโดยธรรมชาติ...
ข้อมูลหรือเหตุปัจจัยที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว มาสอนเรานี้
     เป็นข้อมูลที่สร้างสุขดับทุกข์ มันจำเป็นสำหรับชีวิตเรามาก
     เพราะถ้าเราไม่ใส่ข้อมูลความจริงนี้
     เราจะแก้ไขปัญหาชีวิต ไม่ได้
ทุกวันนี้เรา "หลง" ว่าเราแก้ปัญหาของตัวเองได้ 
ผิดเพราะ....  
     *เราแก้จากความรู้สึก 
     *แก้ตามความคิดเห็น
     *แก้จากที่ผิดไปหาที่ผิด
     *ไม่ได้แก้ตามความจริงที่พระพุทธเจ้าบอกไว้
เพราะการที่ไม่ศึกษาเรียนรู้คำสอนพระพุทธเจ้า
     หาว่าคร่ำครึ ล้าสมัย...  เป็นเรื่องของคนแก่  
     ท่านพลาด ‎อย่างมหันต์ (ผลเสียอย่างร้ายแรง)
ชาวโลกถึงพลาดตั้งแต่เริ่มต้นว่า เห็นพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นเรื่องของคนแก่...
     ที่จริงแล้วคนแก่ไม่ต้องเรียนรู้ก็ได้ ...เพราะไม่นานก็ตายแล้ว
     คนหนุ่มคนสาว ที่ต้องมีอายุอีกนาน จะต้องศึกษาเรียนรู้
สิ่งสำคัญของพระธรรมคำสอนนี้ ต้องเป็นคนหนุ่มคนสาว
     เพราะเขาต้องมีชีวิตอยู่สร้างสรรค์อีกนาน...
     ถ้าเขาไม่มีข้อมูลพระธรรมคำสอนพระพุทธเจ้า
     เขาจะไม่สามารถ  ‎*สร้างสุขดับทุกข์ได้  ปัญหาชีวิตก็แก้ไม่ได้
ท่านจะเรียนมหาวิทยาลัยไหน ๆ ในโลก
ท่านก็มีแต่ข้อมูลสร้างทุกข์อย่างเดียว #‎จะไม่มีข้อมูลสร้างสุขเลย
คนเรานั้น เกิดมาต้องการข้อมูลสร้างสุข ...แต่ทำไม?
     เราจึงต้องตระเวนไปหาแต่ข้อมูลสร้างทุกข์ มาเป็นข้อมูล ในการแก้ไขปัญหาชีวิต
ก็เพราะความไม่รู้ (อวิชชา)....
     ทุกคนอยากหนีทุกข์ ไปหาสุข **แต่เราไม่เข้าใจพฤติกรรมของเรา**
     อยากไปท่องเที่ยว อยากไปดูนั่น ดูนี่... นั้นคือ การหนีทุกข์ ไปหาสุข
เพราะอยู่กับที่มันทุกข์  ต้องไปหาสุขกับที่อื่น ...มันผิด!
     ที่ผิดคือ  เป็นการหนีทุกข์ไปหาทุกข์ (เพราะมันไม่มีสุขที่แท้จริง เป็นสุขชั่วคราว)
     หรือเรียกว่า หนีทุกข์มาก... ไปหาทุกข์น้อยเท่านั้น
ไม่มีที่ไหน ๆ ในโลก  มีที่นี่ที่เดียว ที่หนีทุกข์ แล้วได้พบสุขถาวร
     คือ พระธรรมคำสอนที่ถูกต้อง ของพระพุทธเจ้าเท่านั้น
     ในโลกจักรวาลเป็นระบบ #‎หนีทุกข์ไปหาสุขทั้งหมด
ทุกคนมีสัญญาความจำ มีนิสัยสันดานอยู่ในตัวเรียบร้อยแล้ว
     นิสัยสันดานพระพุทธเจ้าเรียกว่า คือ #วิบากกรรม 
     ภาษาปัจจุบันเรียกว่า  ‎*ข้อมูล* 
เมื่อเราใส่ข้อมูลสร้างสุข (ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ) ชีวิตเราก็สุข และแก้ไขปัญหาได้ทุกชนิด
นี่คือ พระธรรมคำสอนที่ถูกต้องแท้จริง ที่พระพุทธเจ้าสอนไว้…..
Powered by MakeWebEasy.com