image

ตัวของเรามีสองตัว.... ที่ซ้อนทับกันอยู่ 

     *ตัวที่ ๑  คือ ร่างกายของเราทั้งหมดนั้นแหละ

     *ส่วนตัวที่ ๒ คือ จิตใจของเรา

      เมื่อกายกับใจอยู่ด้วยกัน เรียกว่า “มีชีวิต”

ความต้องการของ ๒ ตัวนี้ แตกต่างกัน

     *บางอย่างมีขีดจำกัด *บางอย่างไม่มีขีดจำกัด

     เช่น เวลาดื่มเหล้า เมื่อดื่มมาก ๆ

     ตัวร่างกายแสดงอาการ  พอแล้วรับไม่ไหว บางครั้งอาเจียน

     แต่จิตใจ หรือตัวความอยากนั้น ไม่พอ... ต้องการอีก

เมื่อ ๒ ตัว นี้ขัดแย้งกัน  ตัวชีวิตก็เดือดร้อน อาเจียนเดินไม่ไหว

     ลักษณะของความเป็นคนไม่มีเหลือ  มีลักษณะเหมือนสัตว์เดรัจฉาน

เมื่อตัวชีวิต กับตัวความอยาก ไม่สมดุลกัน

     ตัวชีวิต.... จะเดือดร้อนตลอดเวลา

     เพราะร่างกายมีขีดจำกัด ในการรับ  แต่ตัวจิตใจไม่มีขีดจำกัด

ดังพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า... **แม่น้ำเสมอความอยากไม่มี**

เมื่อ ๒ ตัวขัดแย้งกัน... วิถีชีวิต หรือความเป็นอยู่ของบุคคลนั้น ๆ

     ก็จะมีแต่ปัญหา ...เครียด เกิดความทุกข์ตลอด

     ร่างกาย หรือตัวชีวิตรับไม่ได้... แล้วเกิดการเจ็บป่วยขึ้น

     ๙๐% ของอาการป่วยของคน *เกิดจาก ๒ ตัวนี้ ขัดแย้งกัน

ทำให้ร่างกายอ่อนแอ ...เชื้อโรคภายนอกทำลายเราได้ง่าย

     นอกจากเจ็บป่วยในทางกายแล้ว ...ตัวจิตใจก็ป่วยด้วย

     เพราะสะสมปัญหาขึ้นทุกวัน ๆ ด้วยความอยาก หรือตัณหา หาที่สุดไม่ได้

เมื่อแก้ไขปัญหาที่ตัวเองสร้างขึ้นไม่ได้... ก็ตัดสินใจฆ่าตัวตาย

     นี่คือความขัดแย้ง... *ของร่างกายและจิตใจ หรือ *ตัวชีวิตของคน....

Powered by MakeWebEasy.com